bloglandim

Igrenc, yorucu mu yorucu, rezalet gunlerin ardindan nefes almayi umit ederek yola koyuluyorum. Istikamet Turkiye.

Heyecanli miyim bilmiyorum, tedirginim sanirim biraz da evimden ayri kalacagim icin garip bir burukluk var. “bu gece son kez yatagimda yatacagim” fikri insani ister istemez uzuyor. Birde gectigimiz gunlerin verdigi hem ruhsal hem fiziksel yorgunluk ustune saglik… Su an yazarken bile parmaklarimi hissetmiyorum. Soylenilenleri gec algiliyorum bu da kendimi salak gibi hissettiriyor haliyle. Salagim gerci ama olsun:) (baskasi derse doverim:P)

Heyecandan konu acilmisken sevgilime kavusma heyecanini tabiyki icine katmamistim:) Tek istedigim sey ona sarilmak, huzur bulmak, herseyi herkesi unutmak. Baska hicbir sey beni rahatlatmaz, kendime getiremez. O gunu, o gunleri simdiden iple cekiyorum:) Adrenalin kardes sagolsun, salgiladigi hormonla kalbimi gumbur de gumbur gumbur de gumbur carptirmasini iyi beceriyor:)

Neyse, fazla derine girmeyeyim:p (A)

Hazirlik yapmadigimi soylemistim. Hatta annemin benim bavulumu doldurmasiyla onu ordan alirsin bunu burdan alirsin diye varolan esyalarimi,giyeceklerimi de koymadigini ekleyeyim. Don paca dolasacagim heralde:p Neyse bakalim:)

Yazacak dermanim yok, kisa kesiyorum o yuzden. Giremedigim, yazamadigim donemde hem bana sevgilimle iyi tatiller, hem de herkese bol temiz havalar:)

Bu arada orada havlar nasil? :p

Millilerimizin yendigi mac sonrasi en televizyondaki en komik goruntuler:)

Sagdan cikan kafa ne kadar da ajdara benziyor di mi? :)

Burada aynen soyle diyordu, ” aloow alooww televizyona baaagh televizyona baagh”

Kokulu opcuk gondermeyi de unutmamak lazim di mi ama:) Kime gonderiyorsa artik:)

Bu abi cok komikti:) Arada bir bagiriyordu telefondakine, sonra telefonu eline alip telefona bakarak konusuyordu. Karsisindaki nasil duydu, telefon mu goruntulu anlamadim ama yorumdan cok kendisinin sebekligini izledim desem yeridir:)

Duygularin adi var ama bunu tarif etmenin yolu yok.. Sevincliyken bunun uzuntuye donusmesinin nasil bisey oldugunu ogrendim. Kotuymus, bilmezdim. Acinin,mutlulugun ortasi yok, uclarda yasiyorum her ikisini de. Yoruyor beni, kalbim sIkIsIyor, bogazim tikaniyor. Uyuyum,uyanmayayim istiyorum sadece. Dusunmemek istiyorum ama olmuyor. Ne desem, ne yazsam, ne soylesem hepsi ama hepsi bos. Insan kendi kendine fazla gelir mi? Kendime fazla geldigimi hissediyorum.Kendimden nefret etmek istiyorum, olmuyor…

Artik yuzum hep gulsun istiyorum, gulmeye calisiyorum, guluyorum. Herseye ama herseye ragmen mutluyum, huzurluyum. Az kaldi, gunleri sayiyorum..

Bide sevgilimi canimdan cok seviyorum…

Bu kadar yeter bu seferlik:)

Huzur neydi, huzur sendin..

Huzur, sesindi
Huzur,nefesindi
Huzur, sevgindi
Huzur, bizdik…

Huzur,
Gözlerimi kapadigimda önüme gelen siluetindi
Huzur, sendi
Huzur,
Sendeki bendi

Huzur, dunum, bugünüm
Huzur, yarinimdi..
Huzur, bir ömürdü..

Sor bana, huzur neydi?

Huzur,
Ölesiye seni sevmek,
Huzur,
Ölesiye sevilmek,
Huzur,
Varliginla nefes alabilmekti..

Peki huzur neydi?
Huzur, beni ben yapan sendin…

Huzur, sensin sevgilim..

12/06/2008

Daraldigim gunlerden biri daha.. Canim sIkkIn, moralim bozuk. Gectigimiz 3 donem herseyi dogru duzgun,hevesli ve iyi sonuclarla yaparken, bu donem nazar mi degdi noldu bilmiyorum, yaptigim rapor geri donuyor yaptigim sinavlar kotu geliyor.
Bu sefer bende de istah kalmiyor, hevesim kiriliyor. Hepsini tekrar tekrar yapmak istemiyorum,sinirlerim bozuluyor. Ama baska da carem yok. Onumuzdeki bir ayi atlatmak,rahatlamak istiyorum. Zaman durdu, akmiyor..

Bu aralar haddinden fazla yogunluktan dolayi ihmal ettim sanirim burayi.. Sinavlar raporlar derken bir haftanin daha sonuna geldik. Tabi o bir hafta nasil gecti bir de bana sorulmali:)

Iki rapor verdim, uykusuz bir hafta gecirdim. Verdigim raporun biri geri dondu,duzenlemeler yapmam lazim. Bugun bir tanesini daha verdim uykusuz yaparak..
Su an klavyeyi nasil kullaniyorum onu bile bilmiyorum ama, hic bitecek gibi gorunmuyor dersler.
Yaklasik 5-6 rapor daha olmali yapmam gereken. Ayni sekilde 1-2 sinav. Ayni yerimde sayiyor gibi hissediyorum kendimi ama gececegini de bildigim icin, o gunun umidi beni daha da cok sevklendiriyor.
Hadi hayirlisi diyeyim, ihmal ettigim icin ozur dileyeyim:)

Herkesin annesi boyle midir bilmiyorum ama benim annem atis ustasi:) Bu alanda en unlu basketbolcularla bile yarisacak kivamda..

Annemin bir huyu vardir, aksamlari sese karsi fazlasiyla duyarlidir. Benim de aksamlari cenem acilip, kardesimle ugrastigim icin, baslar bizim annemle “altin vurus” oyunumuz..

Kendisi genelde o an eline ne gecerse (ki abartisiz ne gecerse) firlatmasiyla meshurdur evde. Elinde kumanda varsa kumanda, terlik varsa terlik, su sisesi varsa su(sisesiyle beraber bazen), bardak, ne bulursa, o an sesi duymussa, killigina devam ediyorsak atar. Atarim derse cidden atar. O yuzden annemin “geliyooorrr” diye uyarmasi beni bir adim geri atmaya tesvik eder:P Eger ki kardesim killik yapip,ses yapirsa, “buyugum ya” ihale bana kalir:)

Gelsin terlik, gelsin su.. Neyse..

Dun yine bu anlardan birini yasadik. Sevgili annem su sisesini agzi acik firlatinca, adres sasirmayip o su beni buldu. Kacma hamlem sonucsuz kaldi. Islanmama ragmen annem sessizligini korumayi basardi. “haketmistim cunku” :P

Aaah anne aah..

Yeni bir kategori aciyorum. Tum sorguladigim seyleri Neden? kategorisinde paylasacagim. Birlikte cevap arariz belki de..

Ilk konum,

Neden insanlar dislerini curumeye basladiktan sonra fircalamaya baslarlar?

Bugun radyoda Serdar`in bunu sormasiyla benim de kafamda ampul yandi( o ne demekse). Dusundum,gercekten de dogru..

Kendimden biliyorum, kucukken fircalama kulturum yoktu dogruya dogru. Biraz dislerimin curume kivamina geldigini gorup, ablama da ozendigim an baslamistim fircalamaya. O gun bugundur fircalarim. Ama baslama hevesinin genelde curumeyle basladigini biliyorum.
Kardesimde de ayni telas vardi. “disim curuyor, doktor cekecek! ” dusuncesiyle korku psikolojisi belki de.

Insanoglu neden basina bir sey gelmeden, ders almadan onlem almaz bilmiyorum. Yasayarak ogreniyoruz diye bu yuzden homurdaniyor herkes heralde.

Bir seyleri kaybetmeden deger bilmeniz dilegiyle..

Genelde yaz ayi benim goz zevkimin bozuldugu aydir. Terlik giyenler olur cunku her tarafta. $ipidik $ipidik yurumeler, yurumekte zorlanip ayagini yere surenler, terligi cikarip ciplak ayakla oturan, topuklarinin alti kirden kararmis pis pis ayaklar.. Daha neler neler..
Yazin maliyetini ucuza cikarmak icin,giydigi kiyafete terlikle uyum saglamak icin, turlu turlu zevksizlikler..

Giyeceksen ayagina adam gibi bakacaksin. Pis pis milletin goz zevkini bozmayacaksin. Ayagini surekli yikacaksin. Eger bunlari yapamiyorsan ayakkabini giyeceksin. Ki o kadar guzel yazlik ayakkabilar oluyor ki, neden terlik secimine basvuruyorlar onu da anlamiyorum.

Neyse, umarim caydirici bir yazi olmustur bu. Ben de ne kadar tiksindigimi bilmem kac kez anlatmak zorunda kalmam…