Halk arasinda genelde okulda basarisiz olan birine “copculugu” layik gorup, okumazsan ” copcu” olursun diyerek korkuturlar ve cocuklari ders calismaya tesvik ederler. Oysa o meslegin ne kadar kutsal bir meslek oldugunu, takdiri hakettigini ve yoklugunda neler meydana gelecegini hic dusunmezler.  Vakti zamaninda Kemal Sunal filmlerinden birinde copculer calismiyor, sokaklari afedersiniz bok goturuyordu. Millet artik bikmis, camdan balkondan firlatir olmus copunu, sokaklar copten disari cikilmaz hale gelinmisti. Ta ki Kemal Sunal cop arabasini kacirip, copleri toplayana kadar. Su an iste tam bu durumda Amsterdam.

Bir suredir copculer maaslarinin dusuklugunden dolayi grevdeler ve maaslari yukselene dek cop toplamayacaklarmis. Sokaklarin halinin fotografini cekmek isterdim ama yururken bile tiksiniyorum. Ben hayatimda boyle pislik, boyle cop yuvasi gormedim. Turkiye`de de hic karsilasmadim boyle pislikle. Ki insanlar en kotu ihtimal kapilarinin onunu supurur, yikar, yine de temizlige dikkat ederlerdi. Fakat su an ki haliyle Avrupa demeye bin sahit isteyen bir gorunumde burasi. Kaldi ki, Avrupa buysa ben kor giderim ulkeme. Yerler hayvan pisliklerinden, kagittan, ucusan coplerden gecilmez haldeyken, cop konteynirlarinin yaninda dag gibi biriken cop posetleri ve etrafa saldigi koku insani sokaga cikmaktan sogutuyor. Ustelik bu pisligin yayacagi hastaliklar da cabasi. Eskiden sabahlari uyurken cop arabasi geldiginde cikardigi gurultuden rahatsiz olan “simarik” ben, su an copcu gelsin diye dua eder haldeyim. Sokakta yururken oldugunca az nefes almaya calisip, yurudugum yerlere dikkat ediyorum, pisliklere basmamak icin. Yemin ediyorum copculerin degerini anladim. Allah onlarin cop toplayan ellerine zarar vermesin. Zam alirlar mi, almazlar mi bilmiyorum ama en yuksek maasi hakeden gruplardan biri olduguna artik kesin kanaat getirdim.

Iyi ki varlar ve  hep olsunlar:/

Yillardir donem donem soylentiler cikar, isteklerde bulunulur fakat hic bir zaman uzerine detaylica konusulmaz. Ogrencilerin cogu uniformalardan bikmiscasina serbestlesmesini dilerken, aileler kara kara dusunup, bunun hayallerde kalmasini isterler. Sanirim ilk defa bu konu Milli Egitim Bakanligi tarafindan da ciddiye alinip, tekrar gundeme getirildi. Milli Egitim Bakanligi, resmi sitesine bir anket koydu. (Anket icin:http://basvurular.meb.gov.tr/anket/tek/kullanicigiris.aspx ) Ayni kisilerin fazla oy kullanmalarini engellemek icin TC kimlik numarasini da sart kosmuslar oy verebilmek icin.  Anketten cikan sonuc nasil degerlendirilecek henuz aciklanmis degil fakat sonuc cogunlugun serbest olmasi yonunde oylamasiyla sonuclanirsa neler olur tahmin bile etmek istemiyorum. Kimine gore ozgurlukken, kimine gore ozgurlugu daraltan bir arac olacaktir artik giyilen kiyafetler.

Bakanlik boyle bir anket yapip, milleti gaza getirmeden once sunlari dusundu mu merak ediyorum.

1- Anket internet uzerinden yapildigi icin, internetle ilgisi olmayan insanlarin bu ankete ulasmasi nasil saglanacak? Kaldi ki bilgisayar kullanimi ne kadar yayginlasmis gibi gorunse de 3-5 buyuk sehir disinda bu kadar da yaygin kullanilmadigi kesin. Bu nedenle oy verenlerin cogunun maddi imkaninin yerinde oldugunu da dusunebiliriz.

2- Maddi imkanlar demisken, hani klasiktir hep soylenir ya “maddi durumu iyi olana dokunmaz. Her gun baska kiyafetlerle gelebilirler”, vs. Ne kadar buna maddesel bakinca hak versem de, bu cocuklarin psikolojilerine bakinca onlar icin de iyi olmayacagi kanisindayim. Giyinmeyi seven, imkani da olan biri dikkat ve ilgisini okul saatleri icerisinde derslerinden cok dis gorunumune verecegi icin basarisi dusecek. Ne kadar kendi cevresinde iyi giyiniyor da olsa, bulundugu grup icerisinde varligini gosterebilmek icin surekli bir yaris ve karsilastirma icerisinde bulacak kendini (kendi icinde elbette). Istekler artacak.

Yazının tamamını okuyun »

Dershane fiyatlarinin 2010 yilindan itibaren 10% ile 25% arasi zamlanacakmis. Basarili olan, derece yapilan ogrencilere indirim uygulanacak, ya da para alinmayacakmis. He canim, tek derdin egitim, he gulum, eminim ogrencileri dusunuyorsun diyerek bu kismi kesecegim.

Ilkokul cagindan itibaren bir sinav sistemidir gidiyor. Cocuklari, daha cocukluklarini yasatamadan okuldaki aldigi egitimi yeterli gormeyip dershaneye yazdiran aileler, cocuklarinin bos zamanlarini boylelikle dolduruyorlar. Hafta ici okula giden bir cocuk, hafta sonunu dershanede geciriyor, kendine vakit ayiramiyor. Kalan bos vakitlerinde ise test cozmesi icin zorlaniyor. Daha cocuklugunda bu ritme alisan bir insan, yasi ilerleyip lise caglarina yaklastikca bu tempoyu yogunlastiriyor. Ayaklari yere saglam basmiyor cunku dershaneye gitmezse kendisini eksik hissedip daha az bilgi aldigini dusunuyor. Dershane artik aldigi egitimin yaninda destek olarak degil, aldigi egitimin bir parcasi olarak gorulmeye baslaniyor. Cocuklugundan itibaren alistigi bu “ek egitim” ona bu duzeni sorgulatmayacak kadar bunyesine siniyor.

Tum sokaklarin dershane oldugu, tum bos alanlarin dershane billboardlariyla doldugu ulkemizde, her parasi olan yeni bir dershane aciyor. Cunku bu iste iyi para var, haklilar. Bir kac kopyalanmis test kitaplari cikarip, sinav sonrasi su kadar birinci cikardik diye asilan reklam panolari da cabasi. Biraz da fiyati adi duyulmus kurumlara gore dusurdun mu, orta gelirli ya da asgari ucretle calisan bir ailenin cocugunu gondermesi icin yeterli bir neden. Boyle boyle ulke genelinde yuzlerce, hatta belki binlercesi…

Peki ben dershaneye gideceksem okula neden gidiyorum? Ya da okula gidiyorsam, dershaneye neden gidecegim? Zaten okul beni egitmek, bana ogretmekle yukumlu degil mi? Ben orada ogrenmeyeceksem gitmemin de bir anlami yok heralde.

Yazının tamamını okuyun »

Son gunlerde Facebook adli sosyal ag sitesinde  baslatilan bir grubun adi. Zaman zaman insanlara yuklenen “kiro”, “emo” gibi sifatlarin, tek bir cati altinda toplanmis haline “apaci” yakistirmasi yapilmis. Bu akima gore, kenar mahallelerde oturup, ciks mekanlarda takilan ya da takilmaya calisan, cakma markali giyinen, saclarina jole kutusunu bosaltip yukari dogru sivrilestiren, ya da one percem olarak indiren, dar kot pantolon giyip, genelde pembemsi ve dar gomlekler, t-shirtler giyinen, yabanci muzik dinleyip, dans etmeyi sevenler apaci olarak siniflandirilmislar. Ve bu sekilde kendini sunan insanimizin fotograflari oradan buradan calinip, bu grup altinda paylasilip, gulme malzemesi olarak kullaniliyor. durum bundan ibaret aslinda. Tek amac gulmek, tek amac eglenmek. Ustelik kendilerinin de belki baskalarina “apaci”  gibi gorundugunu dusunmeyerek.

Soyle bir aciklama gordum. Sanirim grup yoneticilerinden biri yapmis: “Yaratıcı tarafından verilmiş renk,ırk,dil,özür vs. şeylerle dalga geçmek haddimiz değil fakat insanoğlunun kendini düşürdüğü bu rezil durumlardan şikayetçiyiz ! “

Yazının tamamını okuyun »

Peki ya kim verdi?

Turklerin degil insanligin sorunu bu gizlemek, gizleyerek bir gruba dahil olacagini sanmak. AKP`ye mesela kimse oy vermemisti, herkes anti- AKP`ci idi. Fakat sonucunu gorduk. Hatta Yemekteyiz programini da kimse izlemezdi, ya da her gun televizyonda cikan onlarca diziyi. Hatta BBG de neydi oyle, kimse izlemez fakat kimin hangi karakterde oldugunu bilip, guya izlemedigi programin yarismacilari hakkinda karakter analizi bile yaparlardi. Hic birimiz izlemedik aslinda bunlari. Hatta tum gun National Geographic izler, tum hayvanlarin dollenme asamasini bu sayede bilir, bir ormanda yalniz kalsaniz hangi bitkilerin zararsiz oldugunu hemen anlayabiliriz. Ya da Turk kanallari kakadir, her gun MTV dinler, CNN takip eder, yabanci dizilerin hastasiyizdir. Hatta AKP`ye de biz oy vermedik, gokten zembille indiler onlar.

Neyse…

Gectigimiz carsamba belediye meclisi secimleri vardi Hollanda`da. Asiri sagci Wilders`in partisinin uyelerine guya kimse oy vermeyecekti. Herkes karsiydi fakat ne hikmetse kimse oy vermedigi halde bu parti yukselis gosterdi. Insanlarin sonuclar cikinca sasirmalarini anlamiyorum. Sen vermedin ben vermedim de kim verdi bu kadar oyu?

Bu ruh hastasi asiri sagci bey amcamiz, kendisi yabanci bir hatunla evli olmasina ragmen yabanci ve musluman dusmanidir (Hitler ile es degerde tutuluyor). Hatta demis ki bir demecinde, “Turkiye AB`ye girerse Hollanda`yi AB`den cekerim”.  Icraatte sifir, bomba demeclerle paparazzilik bey amcamiz ilerleyen gunlerde daha ne gibi bombalar salacak bilmiyorum ama tam zamaninda vatandasliktan cikacagima sevinmeye basladim.

Oy veripte vermeyenlerin, tum bu programlari, dizileri izleyipte izlemeyenlerin aciz ruhlarina selam olsun.

Haberlerde izlediniz mi bilmiyorum ama hala bu olayin sokunu yasiyorum. 85 yasindaki Cemal dede 10 aydir resmi nikahsiz beraber yasadigi 48 yasindaki Gurci bayandan ikiz cocuk beklemekte, hem de 3 aylik… Cemal dede eski vefat eden esinden 5 cocuga sahip ve toplamda 21 torunu var.

85 yasindaki Cemal dede 67 yil soforluk yapmis, ve kendine iyi baktigini, bu nedenle cocuk sahibi olabildigini iddia ediyor. Hatta sozlerini alinti yapayim:

“Bir kez 1949, bir kez de 1959 yılında içki içtim. Daima kendime iyi baktım, iyi yemekler yedim. Ayranı ve yoğurdu çok severim. Soğuk günlerde köyde idman yaptım. Kışın soğuk suya girerdim. Soğuk su beni yenemezdi. Son 5 seneye kadar soğuk suya girerdim. Dinç kalmamın sebebi; içki kullanmadım, akşam erken yattım, sabah erken kalktım, düzenli ve organik beslendim, yemekleri öğünde yemeye dikkat ettim, abur cubur yemem, sigara içmedim, kötü alışkanlıklarım olmadı. Çok sağlıklıyım. Bugüne kadar ufak telef hastalıklar geçirdim. Yatalak hasta olmadım.”

Yapilan aciklamalara gore erkekler ergenlik doneminden itibaren yasamlarinin sonuna kadar cocuk yapabilirlermis. Yani belli bir yas sinirlamasi yokmus. Aslinda burada onemli olan konu bu yasta birinin cocuk yapabilmesi ya da cinsel gucu degil, bu cocuklarin ne halde olacagi. Benim de sinirlendigim konu bu aslinda.

Yazının tamamını okuyun »

KLM ve Air France yaptiklari aciklamalara gore yakinda fazla kilolu yolculardan iki bilet parasi alacak. Buna gerekce olarak guvenlik tehditi gosterilmis.

Eger ucak yeterli doluluga ulasmamissa kilolu kisinin odedigi ikinci bilet parasi geri iade edilip, yolcu bos bir ikili koltuga oturtulacak. Bu uygulamaya tabii tutulan yolcular, yanlarinda bulunan kol dirsegini indiremeyecek ve emniyet kemerini baglayamayacak kadar kilolu olanlar.

Bir yandan bunun fazlasiyla ayrimcilik oldugunu , diger yandan ise boyle birinin yanina oturan kisi icin de fazla rahatsiz edici bir durum oldugunu dusunuyorum. Uygulama yerinde midir,  yayilmali midir kararsizim. Fakat herkes cok yediginden kilo almiyor, saglik problemi olanlar da oluyor aralarinda. Uzun bacakli insanlar var mesela. Oturur oturmaz koltugu geriye cekip arkadakini rahatsiz edenler. Bunlara da uygulanmali madem boyle bir ayrimcilik yapilacak. Yani is tek kiloya baglanmamali.

Ne kadar ayrimcilik gibi gorsem de bir yandan da yapilani dogru buluyorum. Ani bir olayda yanindaki kisinin guvenligini tehdit edebilirsin. Ya da yanindakinin konforunu engelleyebilirsin ki konforlu ucus onun da hakki. Bazilari kilolu olduklari icin iki koltuk isgal ediyor ve ikinci koltugun parasini odemiyor. BU taraftan bakinca o odemedigi ama kullandigi koltugun parasini odemesi de gayet adil geliyor.

Sanirim ne kadar ayrimcilik gibi gorunse de yapilan dogru. Kim bilir, belki tum ucak sirketlerine yayilir. Istemezdim sanirim oyle birinin yaninda üc bucuk saat boyunca oturmak ve hareket edememek. Bencilce belki fakat kim rahatini bozmak ister ki?

Hayirli olsun, ne diyelim:)

Sinif baskani ve yardimcisi

Bir kac gundur calkalanan bu videoyu eminim izlemeyeniniz yoktur.  Sabah programlarindan, ana haberlere, show programina kadar fazlaca yer verildi bu konuya medyada. Ha bu ne kadar dogruydu, sorgulanir.

Bu yaziyi yazarken oncelikle belirtmek istedigim sey bir suclu aramadigim fakat pozitif hic bir yanini goremedigim ve elistirecegimdir. Cunku her yerde bu konuda gulucukler gormek, “helal olsun”lar duymak, toplumun bu ur konularda ne kadar “hassas” oldugunu gosteriyor aslinda.

Konuyu anlatmaya gerek yok ama su sekilde ozetleyeyim. Sinif baskani bir cocuk diger arkadaslari onu dinlemedigi icin yakiniyor, sonra da yardimcisi olayi fakirlige baglayip, istemezseniz birakirim diyor. Ogretmense alkislayin diyor, iftihar ederek ogrencileriyle…

Anlamadigim konular var. Bunlari soru halinde yazacagim.

1- Sinif baskani ve yardimcisinin gorevi nedir?

Benim bildigim sinif baskani ogretmenin sag koludur. Ogretmenin bulunmadigi zamanlarda sinif baskani sinifi idare edip, duzeni saglar. Yardimci da daha cok destek amaclidir. Ogretmenin bu gorevi nasil onlara sundugu ve neler bekledigi bu videodan sonra muamma.  Cocuk anlamayan kisiye elbette yardim eder ama “baskanlik” sifatiyla bunu yapma ya da digerlerinin onu dinleme zorunlulugu yoktur.

2-  Ogretmen cocuklarin haykirisini mi izledi, yoksa videoyu kaydetmekle mi mesguldu? O an ki psikolojisi ne?

En cok takildigim nokta bu aslinda. Bir ogretmen ya da herhangi meslek sahibi birisi bu tur videolari cekebilir mi gorev aninda? Etik midir?  Hayir, elbette etik degildir. Bir ogretmenin sinifta ogrencisi yakaris icerisindeyken kosesine cekilip kameraya cekmesi yanlisin babasidir. Hatta daha da ileri gidecek olursam boyle ogretmen gorevden alinmalidir. O cocugun yuzunu izin almadan herhangi bir sekilde yayinlayamazsin. Kaldi ki gorevin egitmek, ogretmek. Once ogretmen olarak senin egitilmen  gerek diye dusunuyorum su durumda. O an icin yapilmasi gereken sey daha cok cocugu baskalarinin onunde desteklemek ve rencide etmemek ama ders sonunda kenariya cekip, bu kadar duygusal bakmamasini, arkadaslarina ogretme istegiyle gurur duydugunu fakat ogretmenin onun isi oldugunu vurgulamaktir. Ama ne yazik ki ogretmen kameraya cekerken cocugun o anki ruh halini hice sayip kendi isiyle mesgul olmustur.

Yazının tamamını okuyun »