Son donemde staj gelismelerimi yazmadigimi farkettigim icin, genel olarak not dusmek istedim.

Son gunlerde bir kriz durumlaridir gidiyor, surekli kriz toplantilari yapip, nasil cozeriz, neleri degistirebiliriz diye beyin firtinalari yaratiyoruz. Ama karsindakiler normal dusunen bireyler olmadiklarindan, ne yapsan kar etiyor. Durum su aslinda, son donemde farkettik ki Ocak ayindan itibaren nakledilenlerin cogu polisle hasir nesir olup, ileri duzeyde davranis bozukluguna sahip olan, ogrenme yetisine sahip olmayan cocuklar. Bunlarin hepsi ayni bolgenin, mahallenin, okulun cocuklari oldugundan  problem kisileri degil, tum grubu etkiler oldu. Motor calip parcalarini koridorda satmaya, markete birlikte hirsizlik yapmaya gitmeye, durumlarinin olmadigini bildigin halde ceplerinde fazlasiyla para olmasina, birinin gecen hafta bir arabada silahla bulunmasina kadar gitti is. Her gun polisi kurum civarinda dolastirip, cocuklari sokakta tutmamaya karar verildi ama snuc verecegini sanmiyorum. Hic birinde polis korkusu yok cunku.

Korkuyorum dersem yalan olur ama insan ister istemez tedirgin oluyor. En azindan kurumun kapisindan ciktigimda eve gelirken yalniz oluyorum, bu bile tedirgin olmama yetiyor. Kuruma yurume mesafesiyle yaklasik 5- 10 dakika evim.

Read the rest of this entry »

Dun kendimi iyi hissetmedigim icin staja gidemedim, bugunse gidip eve geri gonderildim ayakta duramadigim icin.
Neyse ki her persembe oldugu gibi bugun de staj degerlendirmesi vardi. Bunu gorusup sonra eve donmek istedim. Son donemlerde staj degerlendirmelerimde normalden daha fazla yorum aliyor, bu da benim canimi sIkIyordu. Biliyordum, benden beklentilerinin arttigini ve daha cok sey yaptigim icin daha cok elestri alacagimi. Allah bilir ya, bugun gorusup 2 hafta ust uste birikmemesini istemistim. Cunku topluca elestri almak daha agir gelecekti. Hep duzeltmem gereken seyleri duydugumdan degil, elbette iyi seyler de soyleniyor gorusmelerde. Ama ben her zaman ki gibi olumsuza bakip, olumluy gormezden geldigim icin bunu icimde harmanlamasi zor oluyor, vakit aliyor. Bu da beni gerip ister istemez performansimi etkiliyor.

Neyse…

Dun yoklugumdan firsat bilip dedikodumu yapmislar, pardon performansimi degerlendirmisler calisan diger iki kisi ile beraber. Cikan sonuc, bireysel calismalarda super oldugum ama grup icerisinde daha sessiz kaldigim… Aslinda katilmiyor degilim bu sonuca. Cunku yaninda uc isi bilen kisi durdugu zaman stajyer oldugun icin kendini ister istemez geri cekebiliyorsun grubun icerisinde. Cunku “onlar en iyiisni yapar, onlar en iyisini bilir, yanlis yaparsan kotu degerlendirilirsin”.

Baslangicta benden zorlu cocuklara bulasmamami isterlerken, su an zorlu cocuklara da mudahale etmemi istiyorlar. Ama ben o kadar ay zorlu cocuklarla hic bir dialogta bulunmamisim, bulunduklarimda kufuru yemisim, yedigimde desteklenmedigim gibi cocuklarin sorunlarina baglanmis, simdi benden istedikleri birden bire bunlarla daha sIkI fIkI olmam. Peki dedim, denerim.

Gelisimimi gosterecekmisim, grafigi yukseltecekmisim. Oldugum yerde saymayacakmisim. Cunku yil sonunda uc noktasina gelmis olmam gerekliymis.
Daha fazla cesaret etmeli, daha az beklemeli, daha az “utangac” olmali, daha fazla disli olmaliymisim. Lafa gelince hepsi iyi hosta, nasil yapacagim konusunda tek bir sey bile duyamadim. Kendim bulmaliymisim. Peki dedim, bunu da bulurum.

Cocuklarla teke tekken, bireysel konularda( onlarla konusup, oyun oynarken,dert dilerken, ev odevi yaptirirken vs) cok iyi oldugumu ama tek bireysel degil, grupta da bu basariyi gostermem gerektigini soyledi.

Iyi de nasil?

Read the rest of this entry »