Korkmak, ne kadar mutlu olmak, uzulmek gibi cok dogal bir duygu olsa da, hangi turu olursa olsun insana en cok koyanlardan belki. Korkuyla beraber bir cok duyguyu ayni anda yasarsin cunku. Korku seni bazen sasirtirken, bazen sevindirir, bazen uzer, bazen kizdirir. Herkesin irili ufakli korkulari varken, kabul edemediklerimiz en buyuk korkularimizdir. Icimizi yer, dusunmek istemeyiz ama icten ice bu korkularla bogusur, gereksiz oldugunu kavramaya calisiriz.

Aslinda bir korkagim ben. Severek soyluyorum bunu.

Yeri geldi sinifta kalmaktan korktum, bazense dersi gecememekten. Hastalanmaktan korktum, sevdiklerimi  uzmekten de. Cok korkularim oldu ama benim icin en buyugu kaybetme korkusuydu.

Dusunun, bir isiniz var. Gayet iyisiniz isinizde ve herkes sizden memnun. Isinizi o kadar benimsemissiniz ki, kaybetme korkunuz yok. Zaman geliyor, alistiginiz icin isinizi salliyor, daha az azim gosteriyorsunuz. Artik baskalarinin size bakisi degisirken siz bunun farkinda olmuyorsunuz. Cunku o is “sizin” . Oysa iki kisi ile rekabete girseniz, bulundugunuz mevkiyi kaybetmemek icin ne kadar calisir, uykusuz geceler gecirirsiniz. Iste demek istedigim bu, kaybetme korkusu insani konu isse ise, asksa aska, okulsa okula, arkadasliksa arkadasliga bagliyor, emek verdiriyor, canli tutuyor.

Cogu evliligin ya da uzun sureli iliskilerin bu yuzden bittigine inaniyorum ben. Sahiplenmek guzeldir, insana kendini ozel hissettirir fakat insanlar saniyor ki imza atilinca o kisi artik gidemez, hep kendisinde kalir. Bu sahiplenme hissi yuzunden kaybetme korkusu gidiyor, kisi kendine bakmayip, esine eskisi gibi ilgi gostermeyip farklilasiyor. Bir sure sonra asik oldugu kadin veya erkegin o olmadigini anlayan es, gozunu aciyor ve baska diyarlara ucuyor. Kaybetme korkusunu esi gittikten sonra hisseden ve buna sebep olan es, gec kalinmislikla basini duvarlara vuruyor. Oysa flort ederken onu kiskanip, kaybetmekten ne kadar korkuyordu di mi?

Bir iliskide o yuzden en korktugum sey kaybetme korkusunun artik yok olmasi. Ya da ileride kismetse yapacagim evlilikte. Sevdigimi kaybetmekten hep korktum, uykusuz geceler gecirecek, bazen paranoyaklasacak kadar. Dozunu kacirmadan bu korkuyla yasamanin saglikli oldugunu dusunuyorum. Umarim sizler korkmak icin gec kalmis sayilmazsiniz. Korkulariniza sahip cikin.