Eskiden televizyonda eslerinin alkol kullanimindan sikayet eden kadinlar, siddet ve kazalar disinda kullanimini pek duymazdik alkolun. Icilirdi ama ozel gecelerde, eglencelerde. Ya ben cok geriydim, ya da gozlemlediklerim bununla kisitliydi o donemler. Kisa bir gecis doneminden sonra alkolun daha fazla kullanildigi bir doneme girdik.

Onceden aile icinde disariya duyurulmadan gizlice icilen alkol, artik universite hatta lise ogrencilerine kadar yayginlasti. Artik okuldan kacan ogrenciler cafede bir bira icmeden eve donmez, muhabbetlerinin cogu icki uzerine kurulu oldu. Universite ogrencilerinin kaldigi evlerde cesit cesit alkol kalintilarindan “sanatsal faliyetler” yapilir oldu. Cogu zaman gerek ailelerinden aldiklari, gerekse burstan ellerine gecen paranin miktarindan sikayetci olan bu gencler, disaridan bakildiginda paralarinin buyuk bir yuzdelik kisminin alkole yatirildigi gozlemlendi. Konserler, arkadaslariyla toplanmalar, her aksam icmeler, evde verilen icme geceleri, hafta sonlari daha kapsamli partiler derken, genclik denilen bu kesimin hayata bakislari ve yasadiklari alanlar daraldi. Kimi zaman ozgurlukten bahsettiler, kimi zaman “isyanci” cocugu oynadilar. Oysa ne hayati dusunecek kadar zihinleri acikti ne de dusunduklerini anlatacak kadar.  

Lise doneminde agzina alkol almamis fakat universitede sirf arkadaslari iciyor diye icen ve bunu bagimlilik haline getiren kisiser gordum, duydum. Amac elbette gruba dahil olmakti fakat sen sen olmadiktan sonra o gruba dahil olmanin sana katacagi anlam ne ifade edecekti bu sorgulanir. Kisiligi ve karakteri oturmamis, kendini kendisine ispat edememis, oz guveni henuz oturmamis bu insanlar akillari celinmeye musait cocuklardan farksizdilar.

Oysa genclik bu muydu? Oysa eskiden muhabbet tek alkolle mi olurdu?

“Gece vokayi/birayi cok kacirmisim haci, basim hala agriyor” muhabbetiyle, ertesi gun malak gibi aksama kadar yatmalar ve  gorunen igrenc halini ballandira ballandira anlatip ayni durumu ertesi gece devam ettirmeler de cabasi. Ustelik artik alkol kullanmayanlara yobaz gozuyle bakilmasini yazmayayim bile.

Bunlari yazdigim icin hangi sifatlari alacagim bilmiyorum fakat ben alkol kullanimina karsi olmadigimi soyleyeyim. Herkes kendi bedeninden, iradesinden sorumludur elbette. Icene de, icmeyene de saygim var fakat bunun belli bir dozda yapilmasi taraftariyim her zaman. Elbette ozel gunlerde, guzel ortamlarda ya da icmeni gerektirecek mekanlarda icebilirsin. Fakat gece gunduz hayatinin tek anlamini alkol temsil edermiscesine tek muhabbetin, tek sivi icecegin alkol olursa ben buna sadece ozentilikle baslayan bagimlilik derim.

Her seyin azi ve özü makbul. Doz asimindan uzak durmaniz dilegiyle.