Son gunlerde Facebook adli sosyal ag sitesinde  baslatilan bir grubun adi. Zaman zaman insanlara yuklenen “kiro”, “emo” gibi sifatlarin, tek bir cati altinda toplanmis haline “apaci” yakistirmasi yapilmis. Bu akima gore, kenar mahallelerde oturup, ciks mekanlarda takilan ya da takilmaya calisan, cakma markali giyinen, saclarina jole kutusunu bosaltip yukari dogru sivrilestiren, ya da one percem olarak indiren, dar kot pantolon giyip, genelde pembemsi ve dar gomlekler, t-shirtler giyinen, yabanci muzik dinleyip, dans etmeyi sevenler apaci olarak siniflandirilmislar. Ve bu sekilde kendini sunan insanimizin fotograflari oradan buradan calinip, bu grup altinda paylasilip, gulme malzemesi olarak kullaniliyor. durum bundan ibaret aslinda. Tek amac gulmek, tek amac eglenmek. Ustelik kendilerinin de belki baskalarina “apaci”  gibi gorundugunu dusunmeyerek.

Soyle bir aciklama gordum. Sanirim grup yoneticilerinden biri yapmis: “Yaratıcı tarafından verilmiÅŸ renk,ırk,dil,özür vs. ÅŸeylerle dalga geçmek haddimiz deÄŸil fakat insanoÄŸlunun kendini düşürdüğü bu rezil durumlardan ÅŸikayetçiyiz ! “

Bunu okuyunca insanlardan “harbiden iyi niyetlilermis be” demelerini bekliyorlar heralde. Kusura bakmasinlar boyle dusunmeyecegim.

“Privacy”, yani gizlilik nedir? , saygi nedir ve kisilerin tercihlerine saygi nerededir? Bu sorulari aciklamalarini istiyorum can- i gonulden. Lakin cevap alamayacagimi biliyorum. Teoride saygilarinin sonsuz oldugu, fakat pratikte hep bu ikiliyi es gectiklerini gormemek imkansiz.

Internet, buyuk bir kutuphane. Ve bu kutuphaneye ne koyarsaniz baskalari tarafindan okunup, alinabiliyor. Ne kadar kendi kucuk dunyanizda paylastiginizi zannetseniz de, herkes her seyi gorup okuyor, dilerse calip, istedigi sekilde kullanabiliyor. Buna da teknolojinin nimetleri diyoruz. Internetin cok tehlikeli bir arac oldugunu dusunuyorum. Bu grupta paylasilan fotograflarin da bu sekilde alinmis olmasi, ve paylasilip dalga malzemesi olmasi, insani bu teklikeyi dusunmeye fazlasiyla itiyor. Bu isin gizlilik ve saygi boyutu tabiyki. Kaldi ki ben insanlarin bu kadar ince dusunmeyeceklerini de biliyorum.

Olayin bir de “varosluk” boyutu var. Neymis efendim, bu apaciler varoslarin bögründen kopup gelirlermis. Genelde dogu kokenli olurlarmis. Ozentilermis. Bunlari yazanlarin cogunlugu da muhtemelen baba parasi yiyen, okula ders icin degil de, ortam yapmak icin giden, kalan vaktinde icki kulturunden ayik dolanamayan, internet basinda miskin miskin oturup, onunla bununla dalga gecen insanlar. Bakin ben de genelledim cok guzel, kolay oluyormus degil mi? Sosyal statusu, egitim durumu ya da hayata bakis acisi insani farkli yapar, buna katiliyorum, ama bu farkliliklarla ben toplumun renklendigini ve butun oldugunu dusunuyorum. Herkes ayni olsaydi bu kadar eglenceli olmayacakti.

Bu sekilde insanlar daha cok kutuplasip, gruplasiyor, daha cok nefret dolu oluyor. Oysa herkes birbirini oldugu gibi kabul edip, kendine yakin gormedigiyle muhatap olmasa daha mantikli bir cozum olmaz miydi? Her zaman soylerim stajdaki cocuklara birileriyle kavga ettikleri zaman; Ne sen karsindakini sevmek zorundasin, ne de o seni. Eger ki zitlastigini hissediyorsan umursamaz ve muhatap olmazsin olur biter. Yeter ki varligini kabul et ve saygi goster. Bu sekilde sen de mutlu olursun, o da.

Birbirimizi sevelim, sayalim, cicekler, bocekler, hepimiz kardesiz nagralari atmayacagim elbette. Bu kadar Pollyanna degilim ama insanlarin inandiklari ve kendilerini ifade ettikleri bicimlerle dalga gecilmesinden hoslanmiyorum. Ha arada ben de guldugumu durustce soyleyebilirim. Insanim, ben de hata yaparim.