Dershane fiyatlarinin 2010 yilindan itibaren 10% ile 25% arasi zamlanacakmis. Basarili olan, derece yapilan ogrencilere indirim uygulanacak, ya da para alinmayacakmis. He canim, tek derdin egitim, he gulum, eminim ogrencileri dusunuyorsun diyerek bu kismi kesecegim.

Ilkokul cagindan itibaren bir sinav sistemidir gidiyor. Cocuklari, daha cocukluklarini yasatamadan okuldaki aldigi egitimi yeterli gormeyip dershaneye yazdiran aileler, cocuklarinin bos zamanlarini boylelikle dolduruyorlar. Hafta ici okula giden bir cocuk, hafta sonunu dershanede geciriyor, kendine vakit ayiramiyor. Kalan bos vakitlerinde ise test cozmesi icin zorlaniyor. Daha cocuklugunda bu ritme alisan bir insan, yasi ilerleyip lise caglarina yaklastikca bu tempoyu yogunlastiriyor. Ayaklari yere saglam basmiyor cunku dershaneye gitmezse kendisini eksik hissedip daha az bilgi aldigini dusunuyor. Dershane artik aldigi egitimin yaninda destek olarak degil, aldigi egitimin bir parcasi olarak gorulmeye baslaniyor. Cocuklugundan itibaren alistigi bu “ek egitim” ona bu duzeni sorgulatmayacak kadar bunyesine siniyor.

Tum sokaklarin dershane oldugu, tum bos alanlarin dershane billboardlariyla doldugu ulkemizde, her parasi olan yeni bir dershane aciyor. Cunku bu iste iyi para var, haklilar. Bir kac kopyalanmis test kitaplari cikarip, sinav sonrasi su kadar birinci cikardik diye asilan reklam panolari da cabasi. Biraz da fiyati adi duyulmus kurumlara gore dusurdun mu, orta gelirli ya da asgari ucretle calisan bir ailenin cocugunu gondermesi icin yeterli bir neden. Boyle boyle ulke genelinde yuzlerce, hatta belki binlercesi…

Peki ben dershaneye gideceksem okula neden gidiyorum? Ya da okula gidiyorsam, dershaneye neden gidecegim? Zaten okul beni egitmek, bana ogretmekle yukumlu degil mi? Ben orada ogrenmeyeceksem gitmemin de bir anlami yok heralde.

Sinav sistemine genel olarak karsi bir insan degilim. Insan elbette ogrendikleriyle sinanmali ama bu sekilde degil. Once egitim sisteminin kendisi denetlenip, sonra sinav sistemine gecilmeli. Eger ki bir insan liseye kadar yatiyorsa zaten bir sey basarayamacak. Sen bu insani lise sona kadar geciriyorsan, sinava isi birakiyorsan ogretmen olarak, elbette bu cocuk hayatta bir yere gelemeyecek, o sinavi hic kazanamayacak. Ama okulda egitim boyle carpikken, ailelerinin ha bir umut, belki evladim universiteyi kazanir diyerek dershaneye yonelmesi ve devletin de bunu desteklemesi icler acisi bir hal aliyor, para tuzagina dusuruyor insani. Ha kapima gelmis urununu satmaya calisan pazarlamaci, ha beni dershanesine cekmeye calisan, ya da dershane oneren ogretmen. Benim icin ikisi de ayni.

Devleti de anlamiyor degilim. Her yil bir suru ogretmen mezunu verip, ceyregini bile kadrosuna dahil edemeyen bir devlet, elbette bu bosta kalanlari dershanelere yonlendirecek, elbette bu sansi ellerinden almayacak. Cunku devlet dershaneleri kisitlandirirsa, bu kadar issiz ogretmen ayaklanacak. Devlet kadrosuna alamadigi ogretmenleri bu sekilde ozel sektore yonlendirerek bir cesit borcunu oduyor bence. Ama bunu yaparken bir cok ailenin canini yakip, madden cokertip, bir cok cocugun, gencin hayallerini, umitlerini yikiyor.

Sukur ki hayatimin hic bir doneminde dershaneye gitmedim. Sukur ki hic bir zaman bu para tuzagina para yedirmedim.

Egitim sistemi duzelsin, dershaneler kapatilsin bohuguehehe demeyecegim elbette, bunu diyenlerin bir sey basaramadigini goruyorum. Tek istedigim, millet gozunu acsin. Umudunu dershanelere degil, kendine guvenmeye ve calismaya versin.