Son donemde staj gelismelerimi yazmadigimi farkettigim icin, genel olarak not dusmek istedim.

Son gunlerde bir kriz durumlaridir gidiyor, surekli kriz toplantilari yapip, nasil cozeriz, neleri degistirebiliriz diye beyin firtinalari yaratiyoruz. Ama karsindakiler normal dusunen bireyler olmadiklarindan, ne yapsan kar etiyor. Durum su aslinda, son donemde farkettik ki Ocak ayindan itibaren nakledilenlerin cogu polisle hasir nesir olup, ileri duzeyde davranis bozukluguna sahip olan, ogrenme yetisine sahip olmayan cocuklar. Bunlarin hepsi ayni bolgenin, mahallenin, okulun cocuklari oldugundan  problem kisileri degil, tum grubu etkiler oldu. Motor calip parcalarini koridorda satmaya, markete birlikte hirsizlik yapmaya gitmeye, durumlarinin olmadigini bildigin halde ceplerinde fazlasiyla para olmasina, birinin gecen hafta bir arabada silahla bulunmasina kadar gitti is. Her gun polisi kurum civarinda dolastirip, cocuklari sokakta tutmamaya karar verildi ama snuc verecegini sanmiyorum. Hic birinde polis korkusu yok cunku.

Korkuyorum dersem yalan olur ama insan ister istemez tedirgin oluyor. En azindan kurumun kapisindan ciktigimda eve gelirken yalniz oluyorum, bu bile tedirgin olmama yetiyor. Kuruma yurume mesafesiyle yaklasik 5- 10 dakika evim.

Normalde kurumumuz artik egitilemeyecek seviyeye gelmis, son derece davranis bozuklugu olan cocuklarin geldigi ozel bir okulun ust katinda yer aliyor. Bu okulda yaklasik 20 cocuk var ama 20 cocugun yaptiklari en az 200 cocuga bedel seyler. Neyse ki bugun camdan bir arabanin cam silecegini kaldirirken gordum birini, bir birlerine girmisler kavga ediyorlardi, yumruklar ucusuyordu. Ne yapacagimi bilemedim fakat soyleyeyim dedim yine de, bir sey olursa vicdan azabi cekmem niyetiyle. Okul muduru ve bir kac ogretmen yakaladi cocuklari disarida. Sonra beni cagirip, ne gordugumu anlatmami istediler. Ne kadar tedirgin olsam da yapacak bir sey yoktu, gidip anlattim. Cocuklar inkar etti, biri ozellikle cok sinirlenip burnumu sokmamami soyleyip tehditvari konustu. Saygisiz oldugu icin ne kadar fayda etmeyecek olsa da ceza aldi. Stajima bakan kisi bir sure dikkat etmemi, kapilari vurup, kufredebileceklerini, bos bulunmamami soyleyedi. Hakliydi fakat yarin bir kac saat staj yerinde yalniz kalacagimi, kimsenin olmayacagini dusunmedi. Yarin ne yapacagim bilmiyorum, tenefuslerinde kendimi bir yere kilitleme niyetim var fakat korkunun da ecele bir faydasi yok. Ben dogru olani yaptigimi biliyorum, umarim uzulecegim seyler olmaz.

Bunlar disinda stajim eskisine nazaran daha yorucu, daha dolu dolu, daha aktif geciyor. Yakinda ara gorusmem var ve uc hafta sonra ara raporu teslim etmem gerekiyor. Bu ayi da atlatirsam artik hic bir seyden korkmam sanirim. Bu gorusmede olumlu seyler duymak zorundayim, yoksa son donem cok zorlanacagim. Hayirlisi olsun artik, dua edin benim icin(: