Bu sozumu TDK dogrular nitelikte bir aciklama girmis sozlugune.  “FotoÄŸraf çeken veya basan kimse” 

Bu kadar basit oldugunu dusunmuyorum. Artik gunumuzde fotograf cekmek ve “fotografci” olmak o kadar dillere dustu ki, eline pahali, benim deyimimle koca burunlu makineyi alan herkes fotografci kesilir oldu. Ustelik fotografci kesilmelerinin yaninda kendilerini boyle de anlandirmaya basladilar.

Peki fotografci kimdir? Bunun kriterleri yok mudur merak ediyorum.

Koca burunlu olmasa da bir dijital makinem var. Daha cok hatira fotografi ceken bir insanken, koca burunlularin cektigi fotogralari gorup almaya niyetlenen biriyim. Ben makinenin fotografi guzel cektigine inanirim, o makineyi kullanan kisinin kabiliyetine degil. Tabiyki birbiriyle bagimli her ikisi de ama makinen ne kadar iyiyse, fotografin kalitesi o kadar iyidir. O yuzdendir ki her fotografa “aaaayy ne guzel cekmissiiiinnn” demem. Isin sirri makinededir cunku. Makine cok guzel cekmis desem de olmaz tabi(:

FotoÄŸraf çekmek, kafayı, gözü ve yüreÄŸi aynı niÅŸan çizgisine yerleÅŸtirmek demektir.”  demis Henri Cartier. Cokta guzel soylemis. Ben fotografciyim diye elinde koca burunluyla dolananlarin fotograflarinda soylenilen baglantiyi goremiyorum. Kafa varsa goz yok, goz varsa yurek yok. Butunluk yok. Harmoni yok. Anlamayan icin hepsi dort dortluk o ayri.

Fotografci, her gun her firsatta fotograf ceken midir? Fotografci, makinesi boynunda gezen midir? Fotografci her gun fotograf makalesi okuyup, kendini gelistirmeye calisan, bir seyler ogrenmek isteyen midir? Fotografci bir kac unlunun arkasina siginip unlu fotografi ceken midir? Fotografci cektigiyle ovunen, bunu her firsatta vurgulayan midir yoksa fotografci, fotografci oldugunu kabul etmeyip daha cok yapmasi gerektigine inanan midir?

Sonuncusu sanirim benim icin en onemli nokta. Benim icin fotografcilik TDK`in verdigi sozluk anlami kadar basit degil. Sadece cekmek fotografci olmaya yetiyorsa ben de adimin yanina bundan sonra “fotografci” sifati ekleyecegim.

Ablam ben beni bildim bileli ceker. Hatta fotografa harcadigi masrafla simdiye kadar abartmiyorum ev bile alirdi heralde. Turlu turlu sergileri, odulleri, dernek baskanliklari var. Fotograf secimlerinde yaninda bulunmak cin iskencesinden beterdir. Cok zor begendir, gormedigim her seye dikkat eder. Disaridan bakana dort dortlukken, onun icin her zaman daha iyisi olabilir. Secmelerinde yaninda bulundugum icin az cok iyiyi kotuyu ayirabiliyorum fakat bu isin gorundugu ve sanildigi kadar basit olmadigini biliyorum. Insanlarin eline makine almasiyla fotografci kesilmelerine deli oluyorum. Tamam fotograf cekmeyi sev, cek elbette buna lafim yok. Ama hobi olarak ugrastigin seyi hemen profesyonellige vurmak ve kendini boyle gostermek seni daha cok ukala yapiyor farkinda degilsin.

Ben de kendi capimda resim cizerim, ressam demiyorum kendime. Yillar once voleybol oynuyordum, voleybolcu degilim ama. Yaklasik bes yil muzik okuluna gittim, gitarist degilim. Bloga yazi yaziyorum, yazar hic degilim.

Anlatmak istedigim, insanlar basladiklari iste elbette kendilerini gelistirsinler ama daha gelisimleri tamamlanmadan kendilerine bu tur sifatlari yuklemesinler. Kaldi ki insan basarisini ya da unvanini baskasindan almak, duymak ister. Kendi kendine yukledigin sifatlar sadece kendini kandirmaya yarar. Biliyorum kendilerini kandirmaya devam edecekler ama cok gulunc bir durumda olduklarinin umarim bir gun farkina varirlar.