Aslinda blogun acilisinda ihmal etmeyecegimi, varliginin degerini bilecegimi yazmis olsam da, mumkun olmadi, istedigim kivama getiremedim. Yine oncekinde oldugu gibi kaybedince degerini anladim ne kadar onemli oldugunun. Herkesle hersey konusulmuyor, ya da dusundugun, kendi kendine yazmak , paylasmak istedigin seyler oluyor. O an blogunun bilincine variyor, yazma askiyla yanip tutusuyorsun. O kadar yazmak istedim ki su bir, bir bucuk haftadir, yoklugunun verdigi gerginlik midir, nedir bilmiyorum ama rahatsiz etti erisememek. Blog ucmadan once uzunca bir yazi yazmis, gondere bastigimda sok olmustum. Yaziyi gonderemedigim gibi blogum da artik yoktu. Neyse ki bu sIkIntIyI atlattim. Kimler yapti, duzeltti bilmiyorum ama tesekkur ediyorum kendilerine duzelttikleri icin. Yazilarim ucunca yazma hevesim kacti, moral bozuklugu yasadim ama bundan da bir ders cikarip, yedekleme konusunda daha ozenli olurum belki. Hakettim bunu sanirim, sinir bozucu olsa bile.

Giden gitti, kalan saglar bizimdir diyerek, kaldigim yerden devam edecegim, daha bilincli, daha ozenli, daha istedigim gibi. Kismet:)

Son donemde biraz yogunluk, biraz yogunluk, biraz bosvermislik var uzerimde. Iki haftalik herkesin yattigi tatilde ben calismak zorunda kaldim. Tatil sonrasi herkes dinlenmis isinin gucunun basindayken, hem fiziken hem beyin yorgunlugu beni hala kendime getiremedi. Yapmam gereken isleri surekli erteliyor, ustelik erteledikce daha fazlasini uzerine ekliyorum. Ne olacak bilmiyorum ama bir yerden ipin ucunu tutmam gerekiyor.

Yine staja devam ediyorum. Ara sira beni rahatsiz eden seyler olsa da (yazacagim bunlari sonra) eski duzen devam ediyor. Artik neredeyse 4-5 ayi bitirmisken her sey daha zorlasiyor, daha agir ve fazla elestri alsam da, ogreniyorum sanirim fazlaca. Stajin amaci buyken sanirim dogru yolda ilerliyorum.

Ilk 3-4 ay gozlemleme donemimken simdi daha aktif rol oynuyorum, daha fazla beklentileri var benden ve surekli gelisimimi gostermek zorundayim. Bu beni zorluyor acikcasi. Nereden ne bulurum, nereden ne kaparim, nasil farklilik gosteririm derken kendimi yiprattigimi farkediyorum.

2 cocugum var, birini gectigimiz hafta aldim. Iyi alasiyorum, problem yok simdilik. Zaten kendi cocuklarim diye demiyorum, cok tatli, cok efendiler:) Sorun diger cocuklar daha cok ya neyse… Toplantida kendi cocuklarim hakkinda bilgileri guncelleyip anlatiyorum, yazili raporlar sunuyorum. Bunlara yeni basladigim icin raporlari beni zorlamiyor degil ama umarim duzelecektir.

Bunun yaninda pazartesi gunu “basarisizlik korkusu” kursu vermeye basladim, diger bir stajyerle. Bir cesit grup terapisi kivaminda aslinda. Aslinda bir stajyerin bunu yapmasi yasak fakat staj yerim bu konuda istisna yapti. Ne kadar baslangicta korksam da, yapamayacagimi dusunsem de, ilk seans cok basariliydi. Bunu yapabilme imkani aldigim icin sansli hissetmem gerek sanirim:)

Bunlar disinda stajda pek bir degisiklik yok, zorluyor sadece. Oncede sabahlari hem okul hem staj raporlarini yazmak icin firsatim olurdu. Simdi bu firsati bulamamak ve isi eve getirmek canimi sIkIyor. Zaten aksama kadar stajdayken evde de bu islerle mesgul olmak istemiyorum hakli olarak. Sanirim ogrenci oldugumu unuttum. Bu da isin ters tarafi:) Ama yapacak bir sey yok. Ya seve seve, ya seve seve:p

Okula ne kadar bir bucuk aylik aradan sonra gectigimiz cuma ugramis olsam da, garip gelismeler var. Neredeyse yil sonuna az kaldi, adamlar sistemi degistirmisler. Neyin degistigi belirsiz ama stajdan gecmenin daha zorlastigini soylemisler. Rapor sistemleri degismis. Kimse nedir ne degildir bilmiyor. Subat sonu ogrenecekmisiz, martta bu sistemle devam edecekmisiz. Yilin basinda olsa anlarim fakat ortada degistirmek tam “Türk isi” olmus. Neyse, yine ya seve seve ya seve mantigiyla, basa gelen cekiliri oynayacagim:)

Gecen gun mail aldim, Turkiye`de master yapmak istersem burs alabilirmisim. Bir kac tane burs alirsam hem koseyi donerim, hem de okurum rahat rahat. Bunun hayalindeyim fena. Onumuzdeki yil tezi Turkiye`de yazma planim var kismetse. O zaman okulu da arastirip, ayarlayacagim hemen ki bursa vakitlice basvurabileyim.

Arkadasim geliyor Turkiye`den bu ay sonunda. Sanirim su donem en ihtiyacim olan sey baska yuzler gormek. Insanin az ama öz arkadasinin olmasi bazen kotu. Ne benim vaktim oluyor, ne de onlarin. Ya da ulasamayacak kadar uzaklardayiz. O yuzden iyi gelecek bence bu degisiklik.

Arkadas demisken, bu donem arkadaslik, dostluk uzerine tez bile yazabilirim:) Insanlar nasil varliklar anlamiyorum. Cirkeflik, arkadan satma, samimiyetsizlik, ne ararsan var. Insan onlari gorunce insan oldugundan utaniyor bazen. Neyse, geliriz bu konuya da sonra.

Gectigimiz bir ay neredeyse surekli kar yagdi. Ben buraya geldigimden beri ilk defa bu kadar surekli yagan ve yerde donan kar gordum. En son 2005teydi sanirim bundan daha az yagmisti. Avrupa dedikleri bu ulke, bu kadar kara aliskin olmadigi icin tuz bulundurmamis bir kosede. Tuzlama yapilmadi, dusen orasini burasini kirdi. hafif karda otobus, tramway, tren kalkmadi. Yollar felc oldu. Bunlari gordukten sonra Turkiye ile bir kez daha gurur duydum. Bunlar en azindan orada yasanmiyor.

Neyse, bu yil havalara ne oldu bilmiyorum ama 10-11 yildir ilk defa kisin bu kadar sogugu hissediyorum. Iki gundur hafif yumusak, – lerde degil derece. Sanirim ilkbahar geliyor, hissediyorum:)

Son gunlerde neler yaptigimi da yazayim. Kendimi raporlaran kaciracak her seyi yapiyorum sanirim. 1kadin 1erkegin tum bolumlerini indirdim, izliyorum. Eski, yeni cesit cesit albumler indirdim, onlari arsiv icin duzenleyip, dinliyorum. Son gunlerde Fikret Kizilok en takilip kaldigim:) Bunun yaninda farmville ve fishville`ye tam gaz devam. Muhabbetten baska yaptigim pek bir sey de yok sanirim. Dogum gunumu atlattiktan sonra hala yeni yasa alisamama bunalimimi da buraya yazmayayim:p

Unuttugum pek bir sey kalmadi heralde. Cumaya yetistirmem gereken yazi var, yazmak icin elimden geleni yaparim ama asil yazi aktifligini cuma itibariyle gosterebilirim sanirim. Elimden geleni yapacagim.

Blogun tepesini ne zaman yapacaksin arkadasim! :p Unutma, unutulanlar unutanlari asla unutmazlar:p Bu igrenc sozden sonra kendimden tiksindim, tamam susuyorum:)

Iyi ki varsin blogum, tekrar hosgeldin:)