Neredeyse ben beni bildim bileli Afrika actir, Afrikali cocuklar ciplak, sokaklarda ve yemege muhtaclardir. Tum gorsel ve yazili medya degil Ramazan ayinda, 365 gun bunu onumuze surup surekli yardim toplama kaygisina duser.
Ozellikle Kurban bayrami yaklasmissa tum bagislarin oraya gitmesi onerilir. Eve mektuplar gonderilir, herkes yardim etmeye tesvik edilir ve senin yardim etmen konusunda tum tiyatral yeteneklerini kullanip duygular somurulur. Ustelik tek Turkiye degil, tum dunya Afrika`lilar icin bagis toplar. ( Ne kadar gelismis Avrupa ulkeleri “ucuz” isci mantigiyla onlari kullanir, bunu gormezden gelirler)

Dusunuyorum, icinden cikamiyorum. Yillardir Afrika actir ama yillardir yapilan yardimlar nereye gider? Yillardir bu insanlar uzerlerine alacak bir sey bulamadilar mi? Yillardir bu insanlar sadece pirinc mi yer? Yillardir bu insanlar benim gonderdigim eski kiyafetlerimi mi giyer, buna mi ihtiyac duyar? Ya da ne bileyim yillardir tek bir gelisme bile olmaz mi? Ileri gitmesinden bahsetmiyorum, gerilemede mi yok? Yillardir bir ulke nasil dengede kalabiliyor?

Ben mi fesatim yoksa yillardir Afrika icin para toplayanlar kendilerine mi “bagis” yapiyorlar anlamiyorum.

Ben artik ciplak Afrika`li cocuklari gormek, onlar icin bagis toplatilsin istemiyorum. Ustelik onlarin bu durumdan haberlerinin bile olduguna inanmiyorum. Ne yardim topandigindan haberleri vardir, ne de toplanilan yardimlar oraya gidiyordur. Kullaniliyorlar ama nereye kadar…

Ustelik belki kati bir gorustur bilemiyorum ama saygi duyulmasini da beklemiyorum. Ben ulkemde o kadar ac, o kadar muhtac varken, kalkip Afrika`ya yardim etmeyi dogru bulmuyorum. Once “biz” biz olup birbirimize yardim etmeliyiz, sonra digerleri. Bu isin irki olmaz, biliyorum fakat dibimdeki Ayse teyze acken ben dunyanin diger ucundaki Papua amcaya yardim etmek istemiyorum. Ne kadar dogru, ne kadar yanlis tartisilir fakat benimki tamamen duz mantik.

Afrika artik doysun diyorum, sozlerimi noktaliyorum(: