Hani bazi nimetler vardir, nolursa olsun yerim ben onu denilen.. Benim icin de1- bulgur pilavi (her turlusunu yaparim), 2- kisir.. Ikisi de aslinda mideme dokunan en bas yiyeceklerden ama dinler miyim, hayir:) Iyi halt yiyorum biliyorum.

Donem donem kisir krizim tutar. Bazen gerceklestiririm bazen gunlerce sayiklarim. Baktim annemden fayda yok, is basa duser, kendim yaparim.  Dun yine annemden fayda gormedigim kendim yaptigim kisir gunundeydim.

Yaparken oyle gozum donmus ki, tum paketi dokmusum ince bulgurun. Onu islattigimda, sis halini gorunce gecirdigim soku anlatamam:) Birazcicik abartmisim:P Neyse bosa gitmesin yapayim dedim Hepsini kisir yaptim.

Yedim mi? Hayir…

Nedense kendi yaptigim seyleri yememe huyum var. Bu yuzden biseyi canim cekiyorsa baskasinin yapmasini tercih ederim. Kendim yaparsam kokusundan mi doyuyorum noluyor bilmiyorum ama tum hevesim kaciyor, yiyemiyorum. Zaten cikardigim bulasigi yikarken “keske” ler basliyor:) Bulasik yikamaktan korktugumdan degil,  yemeyecegim seyi yaptigim ve bulasigini cikardigim icindir bu keske:)

Neyse..

Yemedim dedigim gibi. 3  buyuk tabagimsi seye sigdirdim hepsini. Annem gorunce sok oldu, hepsini mi yaptin ondan 3 kere yapilirdi diye. Hakli, gozum doymadi:P Annem de yemedi..

Ne mi oldu?

Sabah uyandigimda annem coktan cope bosaltmisti.

Sordugumda yemeyecegim seyi yaptigim icin bir nevi “cezalandirmisti” . Birtek kosede tek ayak ustunde bekletmedigi eksikti:P

Emegime mi yanayim, yiyemedigime mi, cope gidisine mi…

Neyse, canim sagolsun:) Yaparsaniz yerim ama bir daha kendim yapmam:) (umarim:P)