bloglandim

Igrenc, yorucu mu yorucu, rezalet gunlerin ardindan nefes almayi umit ederek yola koyuluyorum. Istikamet Turkiye.

Heyecanli miyim bilmiyorum, tedirginim sanirim biraz da evimden ayri kalacagim icin garip bir burukluk var. “bu gece son kez yatagimda yatacagim” fikri insani ister istemez uzuyor. Birde gectigimiz gunlerin verdigi hem ruhsal hem fiziksel yorgunluk ustune saglik… Su an yazarken bile parmaklarimi hissetmiyorum. Soylenilenleri gec algiliyorum bu da kendimi salak gibi hissettiriyor haliyle. Salagim gerci ama olsun:) (baskasi derse doverim:P)

Heyecandan konu acilmisken sevgilime kavusma heyecanini tabiyki icine katmamistim:) Tek istedigim sey ona sarilmak, huzur bulmak, herseyi herkesi unutmak. Baska hicbir sey beni rahatlatmaz, kendime getiremez. O gunu, o gunleri simdiden iple cekiyorum:) Adrenalin kardes sagolsun, salgiladigi hormonla kalbimi gumbur de gumbur gumbur de gumbur carptirmasini iyi beceriyor:)

Neyse, fazla derine girmeyeyim:p (A)

Hazirlik yapmadigimi soylemistim. Hatta annemin benim bavulumu doldurmasiyla onu ordan alirsin bunu burdan alirsin diye varolan esyalarimi,giyeceklerimi de koymadigini ekleyeyim. Don paca dolasacagim heralde:p Neyse bakalim:)

Yazacak dermanim yok, kisa kesiyorum o yuzden. Giremedigim, yazamadigim donemde hem bana sevgilimle iyi tatiller, hem de herkese bol temiz havalar:)

Bu arada orada havlar nasil? :p