bloglandim

Önceki yazimda da soyledigim gibi, doluyum sanirim bu aralar. 12 ayin 11inde olmadigim kadar.. Bunun muhtemelen nedeni mayis olmasindan kaynaklaniyor.

Aslinda cumle kurmaya zorlandigim,tikandigim andayim su an. Cok doluyum,aglamaktan korkuyorum. Bunu neden yapiyorum onu da bilmiyorum. Insan aglar rahatlar ya, bende tam tersi. Aglarsam kendimi daha zayif hissediyorum. Korkuyor,kaciyorum aglamaktan. Ben gibi duygusal, hemen aglayan biri icin bunlari soylemek, kendimi cogu zaman zayif hissettigimin kaniti heralde. Bunu soylerken bile rahatsiz oluyorum ama neyse.. Icimde tutmak daha cok buyutuyor herseyi.

Mayis ayi…

Herkesin anneler gunu icin planlar yaptigi o gun, 11 Mayis babamin gozlerini yumdugu gun. Anneme hediye planlari yaparken,bir yandan da o gun gozlerimin onune geliyor, kendime kiziyorum bunu dusundugum iicn. Suclu hissediyorum kendimi..

Bu ayin bir ozelligi daha var, kardesimin dogum ayi. Simdiden planlar yapiyor, hediyesini unutmamamiz icin de surekli hatirlatma.. O da herseyin farkinda, buyuyor. Korkuyorum bazen buyumesinden. Ama olsun..

Onceki yazimda dedigim gibi, bu ay en yogun oldugum, en cok odevlerin verilmesi gereken, en depresif oldugum ay. Canim hic bir sey yapmak istemedigi gibi, daha cok icime kapaniyorum sanki. Yuzum guluyor, icim agliyor. Kotu bir his bu. Konusamamak belki en kotusu. Yakinindaki kimseyi uzmek istemiyorsun, hissettirmiyorsun da belki ama bunun zararlarini gormuyor da degilsin.

Bir an once bu halden kurtulmak istiyorum aslinda. Ama yapabilecegim hic birsey yok. Zaman rotasini bana sormuyor, kendi akisinda ilerliyor. Umarim zarar gormeden atlatirim bu donemi. Herseyin hayirlisi..

Klasik bir laf var ya hani,

Zaman..

Tek ihtiyacim olan, ama varligindan kactigim.

Neyse..