bloglandim

Cok saldim kendimi bu aralar. Kendimi o kadar kótü hissediyorum ki anlatamam. Kötüden ziyade daha cok suclu hissediyorum. Kendime karsi sucluluk duygusu bu.
Sorumluluklarimi yerine getirmiyorum. Bir türlü kafami toparlayip, ders yapamiyorum.

Oysa yapmam gereken o kadar cok sey var ki…

Bir proje, iki staj raporu&bir tane düzenlemesi, bir buyuk rapor, bir powerpoint, bir psikologla ropörtaj, üc ayri rapor ayni dersle ilgili, bir de baska bir dersin raporu.. Daha unuttugum da vardir mutlaka.

Son güne birakmaktan nefret ediyorum. Ama bu vurdumduymazlikla nasil yetistirecegimi de bilmiyorum. Eninde sonunda bitecek ama keske vaktinde baslayabilsem sunlara. Yapmadigimin farkindayim ama kafami da toparlayamiyorum bu deli ediyor. Farkinda olmadan kaytarsam, baska seylerle ilgilensem icim yanmaz. Ne gezip tozuyorum unutuyorum, ne de ilgilendigim herhangi baska bir sey var. Bos bos bakiyorum. Nete bile giresim yok. Kimseyle konusasim yok. Salak salak bakiyorum,saat gecsin diye gözüm sürekli saatte..

Havalardan midir nedir bilmiyorum, kendi kendime yetmiyorum sanki. Bir haftadir basladim baslayacagim derken, hic birsey yapmamak cok kötü.. Icim icimi kemiriyor, konsantre olamiyorum bir türlü. Gerci benim problemim hep baslamak olmustur. Basladiktan sonra geciyor bu psikoloji ama kendimi gazlayip baslamam biraz zaman aliyor malesef.

Bu halim umarim bir an önce gecer. Yoksa uykusuz geceler yakinda beni bekleyecek. Karar verdim, yarin kesin basliyorum. Kararimin arkasinda duracagim bu sefer. Zorla da olsa baslayacagim. Allah yardimcim olsun..