Köpek aşkı
Herkesten anlayis bekler bu aski yasayanlar ama kendileri asla anlayis gostermezler bundan hoslanmayanlara. Celiskidir ama bunu tartismaya bile yeltenmemen gerekir cunku ceneleri boylarini asar.
Kizgin degilim, sadece anlayis beklerim hoslanmadigim icin. Kopekleri severim ama baskalarinin kopeklerini sevme, oksama, opme zorunlulugum oldugunu dusunmuyorum. Cabuk tiksinen, hijyene dikkat eden bir insanim cunku.
Bugun durakta otururken bir bey amca kucu kucusuyla duraga yaklasti. Ufacik “ogluyla” beklerken, bu yavru kopek benim bacagimi, cantami, ayakkabimi yalamaya basladi. Irkildim, kacindim biraz engelleme amaci ile. Bey amcadan firca yedim. tepki gosterdi bacagimi cektim diye. Ondan neden korkuyorsun, o daha bebek. Bebeklerden korkulur mu dese de ona bir turlu tiksindigimi ama korkmadigimi soyleyemedim. Kirmaktan cekindim cunku tiksinmek korkmaktan daha agirdir benim icin. Bey amca tiksinme lafini duyunca “oglunu” asagilamisim gibi dusunebilirdi. Hassas olmamak gerekiyormus sanirim. Oradan gecen bir bebek arabasini gostererek, ondan korkuyor musun? Iste benim oglum da oyle bir bebek, bebeklerden korkulmaz diye soylenmeye devam etti. Korkmuyorum desemde bunu anlatmanin bosa oldugunu farkedip “oglunun” yalamasina izin verdim kirmamak adina. Yine de yaranamadim, gonlunu yapmak istesem de olmadi soylenmeye devam etti. En son tramwaya bindigimde hala soylendigini gordum.
Insanlarin sevgilerine anlayis gosteririm, saygi duyarim tabiyki ama bu kadar ultra mega asiri sevgiden de hoslanmiyorum. Saygi ve sevgi beklerken bunu vermediklerini farkedemiyorlar cunku. Daha bencil bakip, daha kompleksi oluyorlar. Insanlar hayvanlari sevsin ama bu kadar da kompleksli olmasinlar.
Hayvanlar guzeldir ama onu besleyenlerde “genelde” bir anormallik var:/
