Kirayi vermeden evden kacan kiraci…
Bugun bir telefonla irkildi annem. Aylarca kira vermeden oturan, yuzsuz bir kiracimiz vardi. Kirayi istediginde laf sayar, kendini hakli cikarmaya calisirdi. Ustelik araci ve kefil olan dayi demeye bin sahit isteyen bir adam da bu kacisi destekleyip, kac demisti zamaninda bu kiraciya.
Ilginc bir aileydi kiracimiz. Adam mobilyaci, calisiyor, altinda arabasi var surekli seyahatlere gidiyor fakat is kira vermeye gelince paramizi alamiyoruz diyordu. Karisi vardi, dayak yemekten bönlesmis, artik kulagi agir duyuyor ve kocasindan fena korkuyordu. Cocuklarsa, bir kac tane, kucukler hepsi ve uzuluyorum sadece hallerine…
Annemin derdi sadece evde birileri otursun, ici bos diye istila edilmesin, cam/ kapi kirilmasindi. O yuzden yillardir ses etmiyor, ablam cikarmak icin cabalasa da annem bos durmasindan iyidir diyordu. Zaten odeyecegi miktarda gayet sembolikti. Yanilmiyorsam 300 civarinda. Ev bahceli, 5 oda, extra esya koyacak yeri de var. Kimi gelen kiraci kazanini soktu, kimisi bakim yapacagim kiraya sayarsiniz dedi bakimi yapmadi ama kirasini da odemedi, kimisi bahceyi ekip faturayi uzerimize yikip kacti derken ev bir turlu aradigi ilgiyi bulamadi. En cokta anilarimin gectigi bu evin bakimsiz olup kiraci elinde surunmesine uzuluyorum. Turkiye`de hic kiracilik hayati yasamadim sukur ki ama nedense kiracilar hakkinda hic iyi sey duymadim. Ben olsam oturdugum yeri cennete cevirir, en kotu yeri bile icime sinecek sekilde duzenlerim diyorum kendi kendime. Dusunuyorum acaba bende mi bir anormallik var.
Kacmanin mantigini cozemiyorum. Sanki parayi ode(ye) medigin icin kapina dayanip alnina silah dayayacak, zorla seni kapinin onune koyacak var, hele de soguk kis gununde, cocuklarinla… Odeyememis olabilirsin, ya da yeni ev bulmus cikiyor da olabilirsin. Ama insan gibi, olmasi gerektigi gibi bunu onceden soyler, kalan kira borclarini hic odemeyeceksen bile helallik ister, defolup gidersin nereye gideceksen. Kapinin onune kamyon koyup esyalari tasirken gorunmek ve kacmak nedir ki? Bunu yapan insansa ben insan degilim.
Cocuklugumun gectigi o ev simdi ne halde bilmiyorum ama orasi duzenlenmeden icine girmeye cesaret edemeyecegime eminim. Girersem hayal kirikligina ugrarim, girersem kendimi tutamam. Ileride durumum musait olunca bakimini yapacagim ama umarim su an haketmedigi muameleyi gormez o cocuklugumu gecirdigim, bahcesinde hanimelisi, lalesi, gulu olan sevimli evim.






