24 Oca, 2010 Tarihli arşiv

Kirayi vermeden evden kacan kiraci…

Bugun bir telefonla irkildi annem. Aylarca kira vermeden oturan, yuzsuz bir kiracimiz vardi. Kirayi istediginde laf sayar, kendini hakli cikarmaya calisirdi. Ustelik araci ve kefil olan dayi demeye bin sahit isteyen bir adam da bu kacisi destekleyip, kac demisti zamaninda bu kiraciya.

Ilginc bir aileydi kiracimiz. Adam mobilyaci, calisiyor, altinda arabasi var surekli seyahatlere gidiyor fakat is kira vermeye gelince paramizi alamiyoruz diyordu. Karisi vardi, dayak yemekten bönlesmis, artik kulagi agir duyuyor ve kocasindan fena korkuyordu. Cocuklarsa, bir kac tane, kucukler hepsi ve uzuluyorum sadece hallerine…

Annemin derdi sadece evde birileri otursun, ici bos diye istila edilmesin, cam/ kapi  kirilmasindi. O yuzden yillardir ses etmiyor, ablam cikarmak icin cabalasa da annem bos durmasindan iyidir diyordu. Zaten odeyecegi miktarda gayet sembolikti. Yanilmiyorsam 300 civarinda. Ev bahceli, 5 oda, extra esya koyacak yeri de var. Kimi gelen kiraci kazanini soktu, kimisi bakim yapacagim kiraya sayarsiniz dedi bakimi yapmadi ama kirasini da odemedi, kimisi bahceyi ekip faturayi uzerimize yikip kacti derken ev bir turlu aradigi ilgiyi bulamadi. En cokta anilarimin gectigi bu evin bakimsiz olup kiraci elinde surunmesine uzuluyorum. Turkiye`de hic kiracilik hayati yasamadim sukur ki ama nedense kiracilar hakkinda hic iyi sey duymadim. Ben olsam oturdugum yeri cennete cevirir, en kotu yeri bile icime sinecek sekilde duzenlerim diyorum kendi kendime. Dusunuyorum acaba bende mi bir anormallik var.

Kacmanin mantigini cozemiyorum. Sanki parayi ode(ye) medigin icin kapina dayanip alnina silah dayayacak, zorla seni kapinin onune koyacak var, hele de soguk kis gununde, cocuklarinla… Odeyememis olabilirsin, ya da yeni ev bulmus cikiyor da olabilirsin. Ama insan gibi, olmasi gerektigi gibi bunu onceden soyler, kalan kira borclarini hic odemeyeceksen bile helallik ister, defolup gidersin nereye gideceksen. Kapinin onune kamyon koyup esyalari tasirken gorunmek ve kacmak nedir ki? Bunu yapan insansa ben insan degilim.

Cocuklugumun gectigi o ev simdi ne halde bilmiyorum ama orasi duzenlenmeden icine girmeye cesaret edemeyecegime eminim. Girersem hayal kirikligina ugrarim, girersem kendimi tutamam. Ileride durumum musait olunca bakimini yapacagim ama umarim su an haketmedigi muameleyi gormez o cocuklugumu gecirdigim, bahcesinde hanimelisi, lalesi, gulu olan sevimli evim.

  • Share/Bookmark

Yeni evlenen ciftleri nasil tanirsiniz?

Ben mi cok dikkatliyim yoksa bu ciftler mi cok belli ediyor yeni evlendiklerini bilmiyorum ama o kadar belirgin ozellikleri var ki, anlasilmamasi imkansiz sanki. Her gordugumde “ben boyle olmayacagim” desem de, kim bilir belki evlilik psikolojisi, hala kendilerini dugundeki gibi dunyanin merkezi zannetmeleri…

- Bu ciftler genelde el ele, kol kola gezerler. Ellere dikkat ederseniz parmaklar bir birlerinin arasina girmis, o parmakciklar butunlesmislerdir.

- Hatun erkeginin, ya da erkek kadininin cenesini surekli omzuna koyar, sarilarak.

- Yataktan firlayip sokaga cikmis ama yataga doymamiscasina, aralarindan su sizmayacak yakinlikta bir birlerine sarilir, bir birlerinin gozlerine bakip kur yaparlar. (hayir bu kadar acsin, neden sokaga cikarsin arkadasim. neyse)

- Hatun genelde disi kedidir ve erkek kedinin omzuna mrrrrrrr mrrrrr dercesine basini erkeginin koluna surter.

- Erkek bir adim ondedir. Soz sahibidir. Hatun o kadar kabullenmis gorunur ki bu durumu, kalici olacagi aklinin ucuna bile gelmez o an. (Akli muhtemelen bir onceki gecededir.)

- Ustlerinde dugun icin yapilmis alisveristen kalma kiyafetler vardir. Erkek takimini ceker altina, hatunsa hanim hanimcik giyinir, sanki aksam el opmeye gidecekmis gibi…

- Elleri kinalidir bu ciftlerin. (nefret ederim)

- Agizlari kulaklarindadir, kriz onlari henuz vurmamistir.

- Kaynanalar eger yanlarindaysa saygida kusur edilmez, ”annecigim annecigim” kelimelerini sikca duyarsiniz.

Daha bir cok belirgin ozellikleri vardi ama aklima geldikce ekleyecegim. Yalniz boyle ciftleri gordukce evliligin ilk gunleri, hatta hafta ve aylari disari cikmama karari almayi dusunuyorum:p Cok igrenc gorunuyorlar cunku:)

  • Share/Bookmark

Ben bu degilim…

Bunaldim, daraldim. Belki coguna gore aciklamasi bu, belki ben de buna inandim, inandirdim kendimi. Bilmiyorum…

Normalde tepki vermedigim seylere tepki verir oldum. Hassastim, daha fazla hassaslastim. Cabuk aglar, sulu goz haline geldim. Normalde de goz yaslarima hakim olamayan biriyim ama bunu bile yakistiramiyorum kendime su an. 

Dusunuyorum, dusundugum seyi degil, tam tersini dile getiriyorum. Beynimle dilim arasindaki mesafede bir kopukluk hissediyorum. Dalginliktan midir bu bilmiyorum ama rahatsiz ediyor beni.

Konsantre olamiyorum hic bir seye. Elime aldigim isleri artik tamamlayamiyorum. Normalde aldigim isi bitirmeden uyuyamazken, uzerimde bir bosvermislik var. Bu bana ne kadar koyuyor anlatamam. Zorlaniyorum dikkatimi toparlamakta. Aklim surekli baska yerlerde.

Her konuda elestriyi kaldirabiliyorum ama dogru yaptigimi dusundugum seylerde elestiriyi kaldiramadigimi farkettim. Hani bir onceki yazida staj gorusmemi anlatmistim ya, o gun bugundur hala aklimda. Nasil yenerim, nasil yaparim, neleri degistirebilirim diye dusunurken, aslinda kendimce dogru seyleri yaptigimi farkettim. O yuzden elestiriyi sindirmekte zorlandigimi gordum. Ozellikle sunu neden demedim, bunu neden demedim diye icim icimi yiyor bu gibi durumlarda. O an, yasadigim sokla ve korkuyla soylenilenleri kabul ediyor, degistirme vaadleri veriyorum ama sonrasinda dusundugumde pisman oluyorum bu “pisirik” halime. Nedir bu basarisizlik korkusu bende? Ustelik basarili oldugumu dusundugum, emin oldugum konularda bile… Cocuklara basarisizlik korkusu naralari atarken kendim nelerle ugrasiyorum, bu cocuklara ben ne verebilirim diye dusunuyorum son gunlerde. Insan kendi yapamadigi seyleri baskasina nasil aktarir? Verimli olmayacak demek istemiyorum cunku kendime guveniyorum, guvenmek istiyorum. Belki onlari gorerek kendimde bir seyler degistiririm kim bilir?

Haksizliga gelemiyorum. Normalde de bu boyledi fakat bunun arttigini, haksizligi gordugumde normalden daha fazla tepki verdigimi, kirici oldugumu, sevimsiz oldugumu farkettim. Ustelik herkes bu durumu kabullenmis durumda. Bu durumdan bile tiksindim. Soyleyin bana bu tur seyleri, torpuleyeyim gerekirse.

Konusamiyorum.

Yazının tamamını okuyun »

  • Share/Bookmark